Routines w Claude Code: co działa w chmurze, co zostaje na twojej maszynie i jak wybrać

Claude Code ma teraz trzy sposoby na uruchomienie promptu bez twojego wpisywania, a ich nazwy nakładają się na tyle, że łatwo się pogubić: Routines, zaplanowane zadania aplikacji desktopowej i /loop. Aplikacja desktopowa tworzy nawet dwa pierwsze z tej samej strony. Różnią się w jednej rzeczy, która ma znaczenie przy automatyzacji pracy: gdzie działa agent, a więc co może zobaczyć.

Ten przewodnik omawia wszystkie trzy z limitami zapisanymi w dokumentacji (sprawdzone 4 października 2026, Routines są w fazie research preview, a Anthropic zastrzega, że działanie, limity i API mogą się zmienić). Potem wyjaśnia, co robimy sami: u nas co wieczór startuje siedem agentów i żaden z nich nie jest routine. Powody są konkretne i mogą dotyczyć ciebie albo nie.

Czym jest routine

Routine to zapisana konfiguracja Claude Code: prompt, jedno lub kilka repozytoriów GitHub i zestaw konektorów, spakowane raz i uruchamiane automatycznie. Działa na infrastrukturze chmurowej zarządzanej przez Anthropic albo w samodzielnie hostowanym środowisku twojej organizacji, jeśli zostanie tam skierowana. Twój laptop może być zamknięty.

Każde uruchomienie to pełna cloud session. Wynikają z tego cztery konsekwencje i to je warto zapamiętać:

• Za każdym razem świeży klon. Każde repozytorium jest klonowane na początku uruchomienia, z domyślnej gałęzi. Claude wypycha swoją pracę na gałąź z prefiksem claude/, chyba że twój prompt mówi inaczej. Nic, co nie jest zacommitowane na twojej maszynie, nie istnieje dla routine.
• Żadnych pytań o uprawnienia. Nie ma wyboru trybu uprawnień. Sesja wykonuje polecenia powłoki, używa skilli zacommitowanych w repozytorium i wywołuje każde narzędzie każdego dołączonego konektora, łącznie z zapisem, bez zatrzymywania się, żeby zapytać.
• Konektory, a nie twoje lokalne serwery MCP. Wszystkie konektory twojego konta claude.ai są domyślnie dołączone, a dokumentacja radzi usunąć te, których routine nie potrzebuje. Serwery dodane lokalnie poleceniem claude mcp add żyją na twojej maszynie i nie ma ich na liście. Zacommitowany plik .mcp.json to druga droga do środka.
• Działa w twoim imieniu. Routines należą do twojego indywidualnego konta. Commity i pull requesty są podpisane twoim użytkownikiem GitHub, wiadomości Slack i zgłoszenia Linear idą przez twoje połączone konta.

Routines są dostępne w planach Pro, Max, Team i Enterprise. Tworzysz je na claude.ai/code/routines, w aplikacji desktopowej (karta Code, Routines, New routine, Cloud) albo z CLI.

Trzy wyzwalacze

Routine może mieć jeden wyzwalacz albo kilka naraz.

Harmonogram. Co godzinę, codziennie, w dni robocze albo co tydzień, w twoim czasie lokalnym, albo pojedyncze uruchomienie w wybranym momencie w przyszłości. Minimalny interwał to jedna godzina. Szczegół z dokumentacji, który warto znać: uruchomienie zaplanowane dokładnie na pełną godzinę może wystartować z kilkuminutowym opóźnieniem, więc wybierz 9:07 zamiast 9:00, jeśli godzina ma znaczenie.

API. Każda routine dostaje własny endpoint i własny token bearer, generowany w przeglądarce (CLI nie potrafi tworzyć ani unieważniać tokenów). POST uruchamia sesję i zwraca jej URL:

curl -X POST https://api.anthropic.com/v1/claude_code/routines/trig_01ABCDEFGHJKLMNOPQRSTUVW/fire \
  -H "Authorization: Bearer sk-ant-oat01-xxxxx" \
  -H "anthropic-beta: experimental-cc-routine-2026-04-01" \
  -H "anthropic-version: 2023-06-01" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"text": "Sentry alert SEN-4521 fired in prod."}'

Pole text nie trafia do routine jako polecenie. Przychodzi opakowane w blok, który oznacza je jako niezaufane dane, więc zapisany prompt musi wyraźnie z niego skorzystać („zbadaj alert opisany w bloku routine-fire-payload”), inaczej tekst pozostaje martwym kontekstem. To dobre ustawienie domyślne: każdy, kto ma token, może wysłać tekst.

GitHub. Zdarzenia pull requestów i zdarzenia wydań, z filtrami na autora, tytuł, treść, gałąź bazową, gałąź źródłową, etykiety, stan wersji roboczej i stan scalenia. Na repozytorium musi być zainstalowana Claude GitHub App. Każde zdarzenie uruchamia własną sesję, a zdarzenia ponad limit godzinowy są odrzucane.

Z CLI: /schedule

/schedule tworzy zaplanowaną routine przez rozmowę, a /routines jest jego aliasem.

/schedule daily PR review at 9am
/schedule in 2 weeks, open a cleanup PR that removes the feature flag
/schedule list
/schedule update
/schedule run

To w /schedule update ustawia się własne wyrażenie cron. Dodanie wyzwalacza GitHub z CLI wymaga Claude Code v2.1.225 lub nowszego; wyzwalacze API tworzy się tylko w przeglądarce.

Jeśli /schedule odpowiada „Unknown command”, zwykle chodzi o uwierzytelnienie: polecenie wymaga logowania przez subskrypcję claude.ai. Zmienna ANTHROPIC_API_KEY w twojej powłoce, apiKeyHelper w settings.json albo logowanie przez Bedrock lub Vertex je ukrywa.

Limity, które trzeba znać, zanim zaczniesz na tym polegać

Routines zużywają limit twojej subskrypcji jak każda sesja interaktywna. Do tego każdy sposób uruchomienia ma godzinowy limit bez możliwości przekroczenia:

Jeszcze trzy rzeczy z dokumentacji, które w praktyce dają się we znaki. Brakujące albo wygasłe połączenie z GitHubem sprawia, że routine pomija swoje uruchomienia przez maksymalnie 72 godziny, a potem sama się wyłącza. Wstrzymana subskrypcja zawiesza Routines. A zielone uruchomienie nie znaczy, że zadanie się udało: znaczy, że sesja wystartowała i zakończyła się bez błędu infrastruktury.

Dwie opcje lokalne

Zaplanowane zadania aplikacji desktopowej to wybór Local pod tym samym przyciskiem New routine. Działają na twojej maszynie, z twoimi plikami w obecnym stanie, łącznie z niezacommitowanymi zmianami, chyba że zaznaczysz opcję worktree. Każde zadanie ma własny tryb uprawnień. Haczyk mieści się w jednym zdaniu dokumentacji: zadania działają tylko wtedy, gdy aplikacja desktopowa jest uruchomiona, a komputer nie śpi. Uruchomienie, które wypada w czasie uśpienia, jest pomijane, a po wybudzeniu aplikacja startuje dokładnie jedno uruchomienie nadrabiające, dla ostatniego pominiętego terminu z ostatnich siedmiu dni. Prompt leży w ~/.claude/scheduled-tasks/<task-name>/SKILL.md.

/loop powtarza prompt w jednej otwartej sesji CLI: /loop 5m check the deploy. Dziedziczy uprawnienia i serwery MCP sesji, mieści do 50 zadań, a zadanie cykliczne wygasa po siedmiu dniach. Zamknij terminal i wszystko się zatrzymuje. Służy do pilnowania builda albo pull requesta przez jedno popołudnie, a nie do pracy nocnej.

Obok siebie, tak jak przedstawia to dokumentacja:

Jak wybrać

Rozstrzygają trzy pytania.

Czy praca mieści się w całości w repozytorium i za konektorami? Etykietowanie issues, przegląd każdego nowego pull requesta, porównanie dokumentacji ze scalonymi zmianami: routine to właściwe narzędzie. Nic nie musi czuwać, a wynik przychodzi w postaci gałęzi.

Czy praca potrzebuje czegoś, co istnieje tylko na twojej maszynie? Baza danych za VPN, przeglądarka, w której jesteś zalogowany, pliki, które nie są zacommitowane, lokalny serwer MCP: zostań lokalnie. Routine startowałaby z klona, który nie ma żadnej z tych rzeczy.

Czy musi działać częściej niż co godzinę albo reagować w ciągu minuty? Znowu lokalnie, albo wyzwalacz API, jeśli zewnętrzny system może go wywołać.

Dlaczego naszych siedmiu nocnych agentów nie działa jako Routines

Co wieczór o 20:00 uruchamiamy siedem zaplanowanych agentów na Macu mini. Czytają commity z całego dnia, poprawiają bugi, poprawiają tę stronę, publikują w mediach społecznościowych i wysyłają raport e-mailem. Cała konfiguracja i prompty są w osobnym artykule. Kiedy pojawiły się Routines, zadaliśmy sobie oczywiste pytanie: po co trzymać włączoną maszynę?

Cztery powody, wszystkie sprawdzone z dokumentacją powyżej.

1. Pracują we wspólnym, niezacommitowanym drzewie roboczym. Agenci robią pull, czytają nawzajem swoje nocne raporty i commitują na bieżąco. Kilku z nich pracuje na tym samym checkoucie w tej samej godzinie. Świeży klon przy każdym uruchomieniu zgubiłby przekazanie pracy między dwoma krokami tego samego zespołu.
2. Jeden z nich publikuje z prawdziwej przeglądarki. Agent od mediów społecznościowych publikuje z sesji Chrome zalogowanej do trzech serwisów. Ta sesja jest na maszynie. VM w chmurze nie ma takiej przeglądarki.
3. Używają lokalnych narzędzi MCP. Backlog, pamięć projektu, biblioteka promptów i polecenia deweloperskie to serwery MCP aplikacji działającej na tej maszynie. To nie są konektory claude.ai.
4. Nie wszystkie to Claude Code. Routine uruchamia Claude Code na subskrypcji claude.ai. Nasz harmonogram uruchamia ten CLI, który wskazuje zadanie.

Dlatego używamy zaplanowanych zadań AgentsRoom: wyzwalacz to prompt, agent albo zespół oraz częstotliwość, uruchamiane na maszynie, którą wybieramy. To harmonogram działający w aplikacji, a nie serwer: odpala, dopóki AgentsRoom jest otwarty na tej maszynie, nadrabia pominięte uruchomienie przy następnym starcie i może uzbroić timer budzenia systemu operacyjnego na kolejne uruchomienie. To to samo ograniczenie co w zaplanowanych zadaniach aplikacji desktopowej Claude, z tą różnicą, że agentem może być Codex, Antigravity albo dowolny inny CLI, a wyzwalacz może też odpalić na webhooka albo po wdrożeniu ticketu.

Nic z tego nie czyni Routines złym wyborem. Gdyby nasza nocna praca brzmiała „przejrzyj każdy pull request według naszej checklisty”, uruchamialibyśmy ją jako routine z wyzwalaczem GitHub i wyłączylibyśmy Maca mini. A gdy zamiast cyklicznej pracy potrzebujesz jednorazowej maszyny do jednego zadania, to znowu inne narzędzie, opisane w artykule co znaczy „Claude remote agents”.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Routines w Claude Code to to samo co zaplanowane zadania?

Nie do końca. Routine działa w chmurze, jako pełna cloud session Claude Code na świeżym klonie twojego repozytorium, i może ruszyć według harmonogramu, po wywołaniu API albo po zdarzeniu GitHub. Zaplanowane zadanie aplikacji desktopowej działa na twojej własnej maszynie z twoimi lokalnymi plikami, tylko dopóki aplikacja desktopowa Claude jest otwarta, a komputer nie śpi. /loop powtarza prompt w jednej otwartej sesji CLI. Strona Routines w aplikacji desktopowej tworzy dwa pierwsze: New routine, a potem Cloud albo Local.

Jak często może działać routine w Claude Code?

Minimalny interwał wyzwalacza harmonogramu to jedna godzina: wyrażenie cron, które odpala częściej, zostaje odrzucone. Gotowe ustawienia to co godzinę, codziennie, w dni robocze i co tydzień, a /schedule update ustawia własne wyrażenie cron. Niezależnie od użycia twojej subskrypcji konto może uruchomić 100 zaplanowanych uruchomień na godzinę, a Run now i wywołania API mają limit 30 na godzinę dla każdej routine. Zaplanowane zadania aplikacji desktopowej i /loop schodzą do jednej minuty.

Czy do Routines mój komputer musi być włączony?

Nie. Routine działa na infrastrukturze chmurowej zarządzanej przez Anthropic albo w samodzielnie hostowanym środowisku, jeśli twoja organizacja ją tam kieruje, więc pracuje dalej przy zamkniętym laptopie. Ceną jest to, że nie widzi twojej maszyny: startuje ze świeżego klona domyślnej gałęzi, z konektorami twojego konta claude.ai i dostępem do sieci swojego środowiska chmurowego. Serwery MCP dodane lokalnie poleceniem claude mcp add nie są dostępne, chyba że dodasz je jako konektory albo zacommitujesz plik .mcp.json.

Czy Routines kosztują dodatkowo?

Dokumentacja nie podaje osobnej ceny: Routines zużywają limit subskrypcji tak samo jak sesje interaktywne, w planach Pro, Max, Team i Enterprise. Gdy routine dojdzie do twojego limitu użycia, kolejne uruchomienia są odrzucane, aż okno się zresetuje, chyba że masz włączone kredyty użycia: wtedy działają dalej jako nadwyżka rozliczana według zużycia. Godzinowe limity uruchomień nie dopuszczają żadnej nadwyżki.

Czy routine może uruchomić Codex, Antigravity albo inny CLI?

Nie. Routine to zapisana konfiguracja Claude Code, a /schedule wymaga logowania przez subskrypcję claude.ai: polecenie jest ukryte, gdy Claude Code jest uwierzytelniony kluczem API albo przez dostawcę chmury. Żeby zaplanować inny CLI, potrzebujesz harmonogramu poza Claude Code: crona i trybu headless danego CLI, harmonogramu w CI albo narzędzia, które uruchamia agentów dla dowolnego CLI, i właśnie to robią zaplanowane zadania AgentsRoom.

Dlaczego moja routine świeci na zielono, choć nic nie zrobiła?

Bo status opisuje sesję, a nie zadanie. Dokumentacja mówi to wprost: zielony status oznacza, że sesja wystartowała i zakończyła się bez błędu infrastruktury, a nie że zadanie z twojego promptu się udało. Zablokowane żądania sieciowe, brakujące narzędzia konektorów i błędy samego zadania widać tylko w transkrypcie. Otwórz uruchomienie albo zapytaj CLI: /schedule z pytaniem o routine wypisuje jej ostatnie uruchomienia i czyta log, od Claude Code v2.1.227.