Routines w Claude Code: co działa w chmurze, co zostaje na twojej maszynie i jak wybrać

Routines, które Anthropic nazywa teraz scheduled tasks (zaplanowane zadania), to sposób Claude Code na uruchomienie zapisanego promptu bez ciebie: według harmonogramu, po wywołaniu API albo po zdarzeniu GitHub, jako cloud session na świeżym klonie twojego repozytorium. Są w fazie research preview. Claude Code ma też dwa lokalne sposoby planowania pracy, zaplanowane zadania aplikacji desktopowej i /loop, a te trzy nie zachowują się tak samo: minimalny interwał, dostęp do twoich lokalnych plików, pytania o uprawnienia, co się dzieje, gdy laptop śpi. Ten przewodnik zestawia wszystkie trzy z limitami z dokumentacji, a potem wyjaśnia, dlaczego naszych własnych siedmiu nocnych agentów działa zamiast tego na lokalnej maszynie.

Claude Code ma teraz trzy sposoby na uruchomienie promptu bez twojego wpisywania, a ich nazwy nakładają się na tyle, że łatwo się pogubić: Routines, zaplanowane zadania aplikacji desktopowej i /loop. Zrobiło się jeszcze trudniej, gdy Anthropic zmienił nazwę Routines: dokumentacja nazywa je teraz cloud scheduled tasks, „formerly routines”, więc wszystkie trzy są w jakimś sensie zaplanowanymi zadaniami. Aplikacja desktopowa tworzy nawet dwa pierwsze z tej samej strony. Różnią się w jednej rzeczy, która ma znaczenie przy automatyzacji pracy: gdzie działa agent, a więc co może zobaczyć.

Ten przewodnik omawia wszystkie trzy z limitami zapisanymi w dokumentacji (sprawdzone 4 października 2026, zaktualizowane 20 listopada 2026 po zmianie nazwy; funkcja jest nadal w fazie research preview, a Anthropic zastrzega, że działanie, limity i API mogą się zmienić). Dalej zostajemy przy słowie routine, bo to ono jest najczęściej wyszukiwane i wciąż widnieje na wielu ekranach. Potem wyjaśnia, co robimy sami: u nas co wieczór startuje siedem agentów i żaden z nich nie jest routine. Powody są konkretne i mogą dotyczyć ciebie albo nie.

Czym jest routine

Routine, którą Anthropic nazywa teraz cloud scheduled task (zaplanowane zadanie w chmurze), to zapisana konfiguracja Claude Code: prompt, jedno lub kilka repozytoriów GitHub i zestaw konektorów, spakowane raz i uruchamiane automatycznie. Działa na infrastrukturze chmurowej zarządzanej przez Anthropic albo w samodzielnie hostowanym środowisku twojej organizacji, jeśli zostanie tam skierowana. Twój laptop może być zamknięty.

Każde uruchomienie to pełna cloud session. Wynikają z tego cztery konsekwencje i to je warto zapamiętać:

  • Za każdym razem świeży klon. Każde repozytorium jest klonowane na początku uruchomienia, z domyślnej gałęzi. Claude wypycha swoją pracę na gałąź z prefiksem claude/, chyba że twój prompt mówi inaczej. Nic, co nie jest zacommitowane na twojej maszynie, nie istnieje dla routine.
  • Żadnych pytań o uprawnienia. Nie ma wyboru trybu uprawnień. Sesja wykonuje polecenia powłoki, używa skilli zacommitowanych w repozytorium i wywołuje każde narzędzie każdego dołączonego konektora, łącznie z zapisem, bez zatrzymywania się, żeby zapytać.
  • Konektory, a nie twoje lokalne serwery MCP. Wszystkie konektory twojego konta claude.ai są domyślnie dołączone, a dokumentacja radzi usunąć te, których routine nie potrzebuje. Serwery dodane lokalnie poleceniem claude mcp add żyją na twojej maszynie i nie ma ich na liście. Zacommitowany plik .mcp.json to druga droga do środka.
  • Działa w twoim imieniu. Routines należą do twojego indywidualnego konta. Commity i pull requesty są podpisane twoim użytkownikiem GitHub, wiadomości Slack i zgłoszenia Linear idą przez twoje połączone konta.

Zaplanowane zadania są dostępne w planach Pro, Max, Ultra, Team i Enterprise. Tworzysz je na claude.ai/code/routines, w aplikacji desktopowej (karta Code, potem strona Scheduled tasks, Cloud) albo z CLI poleceniem /schedule.

Gdzie wciąż widać starą nazwę

Zmiana nazwy nie objęła jeszcze wszystkiego, a dokumentacja wymienia miejsca, w których zostało słowo routine. Wszystkie wskazują tę samą funkcję:

  • Aplikacja: na niektórych kontach pozycja na pasku bocznym i tytuł strony wciąż brzmią Routines, a przycisk New routine.
  • Adres w przeglądarce: claude.ai/code/routines.
  • CLI: /routines nadal jest aliasem /schedule, a w odpowiedziach Claude może paść słowo routine, gdy konfiguruje zadanie.
  • API: ścieżka endpointu /fire, jego nagłówek beta i blok routine-fire-payload zachowują starą nazwę.
  • Ustawienia organizacji: przełącznik nazywa się Scheduled tasks (Was Routines) albo po prostu Routines.

Jeśli więc na ekranie widzisz Routines, a w dokumentacji scheduled tasks, wszystko jest w porządku: to jedna funkcja o dwóch nazwach.

Trzy wyzwalacze

Zaplanowane zadanie w chmurze może mieć jeden wyzwalacz albo kilka naraz.

Harmonogram. Co godzinę, codziennie, w dni robocze albo co tydzień, w twoim czasie lokalnym, albo pojedyncze uruchomienie w wybranym momencie w przyszłości. Minimalny interwał to jedna godzina. Szczegół z dokumentacji, który warto znać: uruchomienie zaplanowane dokładnie na pełną godzinę może wystartować z kilkuminutowym opóźnieniem, więc wybierz 9:07 zamiast 9:00, jeśli godzina ma znaczenie.

API. Każda routine dostaje własny endpoint i własny token bearer, generowany w przeglądarce (CLI nie potrafi tworzyć ani unieważniać tokenów). POST uruchamia sesję i zwraca jej URL:

curl -X POST https://api.anthropic.com/v1/claude_code/routines/trig_01ABCDEFGHJKLMNOPQRSTUVW/fire \
  -H "Authorization: Bearer sk-ant-oat01-xxxxx" \
  -H "anthropic-beta: experimental-cc-routine-2026-04-01" \
  -H "anthropic-version: 2023-06-01" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"text": "Sentry alert SEN-4521 fired in prod."}'

Pole text nie trafia do routine jako polecenie. Przychodzi opakowane w blok, który oznacza je jako niezaufane dane, więc zapisany prompt musi wyraźnie z niego skorzystać („zbadaj alert opisany w bloku routine-fire-payload”), inaczej tekst pozostaje martwym kontekstem. To dobre ustawienie domyślne: każdy, kto ma token, może wysłać tekst.

GitHub. Zdarzenia pull requestów, wydań i issues, z filtrami na autora, tytuł, treść, gałąź bazową, gałąź źródłową, etykiety, stan wersji roboczej i stan scalenia. Na repozytorium musi być zainstalowana Claude GitHub App. Każde zdarzenie uruchamia własną sesję, a zdarzenia ponad limit godzinowy są odrzucane.

Z CLI: /schedule

/schedule tworzy zaplanowane zadanie w chmurze przez rozmowę, a /routines nadal jest jego aliasem.

/schedule daily PR review at 9am
/schedule in 2 weeks, open a cleanup PR that removes the feature flag
/schedule list
/schedule update
/schedule run

To w /schedule update ustawia się własne wyrażenie cron. Dodanie wyzwalacza GitHub z CLI wymaga Claude Code v2.1.225 lub nowszego; wyzwalacze API tworzy się tylko w przeglądarce.

Jeśli /schedule odpowiada „Unknown command”, zwykle chodzi o uwierzytelnienie: polecenie wymaga logowania przez subskrypcję claude.ai. Zmienna ANTHROPIC_API_KEY w twojej powłoce, apiKeyHelper w settings.json albo logowanie przez Bedrock lub Vertex je ukrywa.

Limity, które trzeba znać, zanim zaczniesz na tym polegać

Zaplanowane zadania zużywają limit twojej subskrypcji jak każda sesja interaktywna. Do tego każdy sposób uruchomienia ma godzinowy limit bez możliwości przekroczenia:

AkcjaLimitLiczony dla
Uruchomienia zaplanowane, łącznie z jednorazowymi100 na godzinęTwojego konta
Run now, wywołania API, ponowne uzbrojenie jednorazowego uruchomienia30 na godzinęKażdego zaplanowanego zadania
Wywołania API100 na godzinęTwojego konta

Jeszcze trzy rzeczy z dokumentacji, które w praktyce dają się we znaki. Brakujące albo wygasłe połączenie z GitHubem sprawia, że zadanie pomija swoje uruchomienia przez maksymalnie 72 godziny, a potem sama się wyłącza. Wstrzymana subskrypcja zawiesza zadania w chmurze. A zielone uruchomienie nie znaczy, że zadanie się udało: znaczy, że sesja wystartowała i zakończyła się bez błędu infrastruktury.

Dwie opcje lokalne

Zaplanowane zadania aplikacji desktopowej to wybór Local na tej samej stronie. Działają na twojej maszynie, z twoimi plikami w obecnym stanie, łącznie z niezacommitowanymi zmianami, chyba że zaznaczysz opcję worktree. Każde zadanie ma własny tryb uprawnień. Haczyk mieści się w jednym zdaniu dokumentacji: zadania działają tylko wtedy, gdy aplikacja desktopowa jest uruchomiona, a komputer nie śpi. Uruchomienie, które wypada w czasie uśpienia, jest pomijane, a po wybudzeniu aplikacja startuje dokładnie jedno uruchomienie nadrabiające, dla ostatniego pominiętego terminu z ostatnich siedmiu dni. Prompt leży w ~/.claude/scheduled-tasks/<task-name>/SKILL.md.

/loop powtarza prompt w jednej otwartej sesji CLI: /loop 5m check the deploy. Dziedziczy uprawnienia i serwery MCP sesji, mieści do 50 zadań, a zadanie cykliczne wygasa po siedmiu dniach. Zamknij terminal i wszystko się zatrzymuje. Służy do pilnowania builda albo pull requesta przez jedno popołudnie, a nie do pracy nocnej.

Obok siebie, tak jak przedstawia to dokumentacja:

Zaplanowane zadanie w chmurze (routine)Zaplanowane zadanie aplikacji desktopowej/loop
Działa naChmurze AnthropicTwojej maszynieTwojej maszynie
Maszyna musi być włączonaNieTakTak
Potrzebna otwarta sesjaNieNieTak
Pliki lokalneNie, świeży klonTakTak
Pytania o uprawnieniaBrakDla każdego zadaniaDziedziczy z sesji
Minimalny interwał1 godzina1 minuta, gdy ustawia go Claude, 1 godzina w formularzach1 minuta

Jak wybrać

Rozstrzygają trzy pytania.

Czy praca mieści się w całości w repozytorium i za konektorami? Etykietowanie issues, przegląd każdego nowego pull requesta, porównanie dokumentacji ze scalonymi zmianami: routine to właściwe narzędzie. Nic nie musi czuwać, a wynik przychodzi w postaci gałęzi.

Czy praca potrzebuje czegoś, co istnieje tylko na twojej maszynie? Baza danych za VPN, przeglądarka, w której jesteś zalogowany, pliki, które nie są zacommitowane, lokalny serwer MCP: zostań lokalnie. Routine startowałaby z klona, który nie ma żadnej z tych rzeczy.

Czy musi działać częściej niż co godzinę albo reagować w ciągu minuty? Znowu lokalnie, albo wyzwalacz API, jeśli zewnętrzny system może go wywołać.

Dlaczego naszych siedmiu nocnych agentów nie działa jako Routines

Co wieczór o 20:00 uruchamiamy siedem zaplanowanych agentów na Macu mini. Czytają commity z całego dnia, poprawiają bugi, poprawiają tę stronę, publikują w mediach społecznościowych i wysyłają raport e-mailem. Cała konfiguracja i prompty są w osobnym artykule. Kiedy pojawiły się Routines (dziś zaplanowane zadania w chmurze), zadaliśmy sobie oczywiste pytanie: po co trzymać włączoną maszynę?

Cztery powody, wszystkie sprawdzone z dokumentacją powyżej.

  1. Pracują we wspólnym, niezacommitowanym drzewie roboczym. Agenci robią pull, czytają nawzajem swoje nocne raporty i commitują na bieżąco. Kilku z nich pracuje na tym samym checkoucie w tej samej godzinie. Świeży klon przy każdym uruchomieniu zgubiłby przekazanie pracy między dwoma krokami tego samego zespołu.
  2. Jeden z nich publikuje z prawdziwej przeglądarki. Agent od mediów społecznościowych publikuje z sesji Chrome zalogowanej do trzech serwisów. Ta sesja jest na maszynie. VM w chmurze nie ma takiej przeglądarki.
  3. Używają lokalnych narzędzi MCP. Backlog, pamięć projektu, biblioteka promptów i polecenia deweloperskie to serwery MCP aplikacji działającej na tej maszynie. To nie są konektory claude.ai.
  4. Nie wszystkie to Claude Code. Routine uruchamia Claude Code na subskrypcji claude.ai. Nasz harmonogram uruchamia ten CLI, który wskazuje zadanie.

Dlatego używamy zaplanowanych zadań AgentsRoom: wyzwalacz to prompt, agent albo zespół oraz częstotliwość, uruchamiane na maszynie, którą wybieramy. To harmonogram działający w aplikacji, a nie serwer: odpala, dopóki AgentsRoom jest otwarty na tej maszynie, nadrabia pominięte uruchomienie przy następnym starcie i może uzbroić timer budzenia systemu operacyjnego na kolejne uruchomienie. To to samo ograniczenie co w zaplanowanych zadaniach aplikacji desktopowej Claude, z tą różnicą, że agentem może być Codex, Antigravity albo dowolny inny CLI, a wyzwalacz może też odpalić na webhooka albo po wdrożeniu ticketu.

Nic z tego nie czyni zaplanowanych zadań w chmurze złym wyborem. Gdyby nasza nocna praca brzmiała „przejrzyj każdy pull request według naszej checklisty”, uruchamialibyśmy ją jako routine z wyzwalaczem GitHub i wyłączylibyśmy Maca mini. A gdy zamiast cyklicznej pracy potrzebujesz jednorazowej maszyny do jednego zadania, to znowu inne narzędzie, opisane w artykule co znaczy „Claude remote agents”.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Routines w Claude Code to to samo co zaplanowane zadania?

To ta sama funkcja pod nową nazwą: Anthropic nazywa teraz Routines cloud scheduled tasks (zaplanowane zadania w chmurze), a stara nazwa wciąż pojawia się w niektórych miejscach. Zaplanowane zadanie w chmurze działa jako pełna cloud session Claude Code na świeżym klonie twojego repozytorium, i może ruszyć według harmonogramu, po wywołaniu API albo po zdarzeniu GitHub. Zaplanowane zadanie aplikacji desktopowej działa na twojej własnej maszynie z twoimi lokalnymi plikami, tylko dopóki aplikacja desktopowa Claude jest otwarta, a komputer nie śpi. /loop powtarza prompt w jednej otwartej sesji CLI. Aplikacja desktopowa tworzy dwa pierwsze z tej samej strony, która zależnie od konta nazywa się Scheduled tasks albo Routines: wybierasz Cloud albo Local.

Jak często może działać routine w Claude Code?

Minimalny interwał wyzwalacza harmonogramu to jedna godzina: wyrażenie cron, które odpala częściej, zostaje odrzucone. Gotowe ustawienia to co godzinę, codziennie, w dni robocze i co tydzień, a /schedule update ustawia własne wyrażenie cron. Niezależnie od użycia twojej subskrypcji konto może uruchomić 100 zaplanowanych uruchomień na godzinę, a Run now i wywołania API mają limit 30 na godzinę dla każdego zadania. /loop schodzi do jednej minuty, podobnie jak zaplanowane zadania aplikacji desktopowej, gdy harmonogram ustawia Claude (jedna godzina w formularzach).

Czy do Routines mój komputer musi być włączony?

Nie. Routine działa na infrastrukturze chmurowej zarządzanej przez Anthropic albo w samodzielnie hostowanym środowisku, jeśli twoja organizacja ją tam kieruje, więc pracuje dalej przy zamkniętym laptopie. Ceną jest to, że nie widzi twojej maszyny: startuje ze świeżego klona domyślnej gałęzi, z konektorami twojego konta claude.ai i dostępem do sieci swojego środowiska chmurowego. Serwery MCP dodane lokalnie poleceniem claude mcp add nie są dostępne, chyba że dodasz je jako konektory albo zacommitujesz plik .mcp.json.

Czy Routines kosztują dodatkowo?

Dokumentacja nie podaje osobnej ceny: zaplanowane zadania zużywają limit subskrypcji tak samo jak sesje interaktywne, w planach Pro, Max, Ultra, Team i Enterprise. Gdy routine dojdzie do twojego limitu użycia, kolejne uruchomienia są odrzucane, aż okno się zresetuje, chyba że masz włączone kredyty użycia: wtedy działają dalej jako nadwyżka rozliczana według zużycia. Godzinowe limity uruchomień nie dopuszczają żadnej nadwyżki.

Czy routine może uruchomić Codex, Antigravity albo inny CLI?

Nie. Routine to zapisana konfiguracja Claude Code, a /schedule wymaga logowania przez subskrypcję claude.ai: polecenie jest ukryte, gdy Claude Code jest uwierzytelniony kluczem API albo przez dostawcę chmury. Żeby zaplanować inny CLI, potrzebujesz harmonogramu poza Claude Code: crona i trybu headless danego CLI, harmonogramu w CI albo narzędzia, które uruchamia agentów dla dowolnego CLI, i właśnie to robią zaplanowane zadania AgentsRoom.

Dlaczego moja routine świeci na zielono, choć nic nie zrobiła?

Bo status opisuje sesję, a nie zadanie. Dokumentacja mówi to wprost: zielony status oznacza, że sesja wystartowała i zakończyła się bez błędu infrastruktury, a nie że zadanie z twojego promptu się udało. Zablokowane żądania sieciowe, brakujące narzędzia konektorów i błędy samego zadania widać tylko w transkrypcie. Otwórz uruchomienie albo zapytaj CLI: /schedule z pytaniem o routine wypisuje jej ostatnie uruchomienia i czyta log, od Claude Code v2.1.227.

Pobierz AgentsRoom

Uruchamiaj wszystkich swoich agentów AI, we wszystkich projektach, z jednego okna.

Pobierz AgentsRoomZa darmo

Aplikacja towarzysząca: monitoruj agentów w podróży

Użyj Claude, Codex, Antigravity CLI lub innego dostawcy AI.

Wysyłaj bugi i prośby bezpośrednio do swojego publicznego backlogu.

Czytaj dalej