Twoi agenci sterują
Twoim prawdziwym Chrome
Zainstaluj rozszerzenie AgentsRoom, włącz „Let my agents drive this browser”, nadaj przeglądarce nazwę. Od tej chwili dowolny agent może otworzyć kartę w tym Chrome, z Twoimi sesjami, ciasteczkami i rozszerzeniami, i tam klikać, pisać, czytać konsolę i robić zrzuty ekranu.
Jeden profil Chrome to jeden nazwany cel. Jeden agent może więc pracować zalogowany na Twoje konto służbowe, a drugi zalogowany na prywatne, a sam Chrome może stać na innej z Twoich maszyn.
browser_select_target "Chrome · Pro"browser_select_target "Chrome · Personal"browser_navigatebrowser_clickbrowser_screenshotDwóch agentów, dwa profile Chrome, jeden szyfrowany relay pomiędzy. Każdy agent wybiera swój cel po nazwie.
AgentsRoom już dostarcza wbudowaną przeglądarkę w każdym projekcie i to ona pozostaje domyślna: tam agent testuje Twój localhost, nie dotykając niczego, co należy do Ciebie. Ale część pracy ma sens tylko w Twojej prawdziwej przeglądarce. Sprawdzenie wdrożenia w panelu administracyjnym za Twoim SSO, wypełnienie formularza w usłudze, do której tylko Ty jesteś zalogowany, odtworzenie błędu, który pojawia się wyłącznie z Twoim kontem i Twoimi rozszerzeniami. Do tego służy Chrome control.
Mechanizmem jest rozszerzenie Chrome od AgentsRoom. Gdy włączasz sterowanie, rozszerzenie zgłasza przeglądarkę do Twojego konta pod nazwą, którą jej nadałeś, a desktop wyświetla ją obok wbudowanego ekranu. Agent dostaje te same narzędzia MCP, które ma już dla wbudowanej przeglądarki, plus jedno do wyboru celu. Nic więcej się dla agenta nie zmienia, i o to chodzi.
Chrome pokazuje własny baner, „AgentsRoom rozpoczął debugowanie tej przeglądarki”, tak długo, jak agent steruje. To ten sam baner, który wywołuje każde rozszerzenie debugujące, i to Twoja gwarancja, że nic nie steruje Twoją przeglądarką po cichu.
Jeden Chrome na konto
Chrome uruchamia jedną instancję rozszerzenia na profil. AgentsRoom robi z tego funkcję: każdy profil rejestruje się jako osobna nazwana przeglądarka, z własnymi ciasteczkami i własnymi zalogowanymi kontami. Nazywasz je tak, jak o nich myślisz, Pro, Prywatny, Klient, a agent prosi o jeden z nich po nazwie.
Skoro każdy agent ma własny cel, kilku agentów może pracować na kilku kontach jednocześnie. Agent QA sprawdza stronę stagingową w profilu zalogowanym jako użytkownik testowy, a drugi agent aktualizuje ticket w profilu zalogowanym jako Ty, i żaden z nich nie widzi sesji drugiego.
Jeden profil, jeden cel
Profil Chrome to zestaw ciasteczek, sesji i rozszerzeń. Każdy pojawia się jako osobna przeglądarka, którą agent może wybrać, więc zalogowana sesja nigdy nie jest udostępniana przez przypadek.
Nazwany przez Ciebie
Chrome nie udostępnia rozszerzeniu nazwy profilu, więc wpisujesz ją w popupie, z podpowiedziami takimi jak Pro czy Prywatny. Tej nazwy agent używa do wyboru celu.
Kilku agentów naraz
Cele wybiera się per agent, nie per projekt. Dwóch agentów na dwóch kontach albo pięciu agentów w tym samym Chrome, każdy w swojej karcie, pracuje obok siebie.
Twoja przeglądarka, na dowolnej maszynie
Rozszerzenie nie rozmawia z desktopem przez localhost. Rozmawia z relayem AgentsRoom, tym samym, którego aplikacja mobilna używa, by dotrzeć do Twojego desktopu. Agent działający na Macu w biurze może więc sterować Chrome na PC w domu, o ile oba są zalogowane na Twoje konto i sterowanie jest tam włączone.
Relay widzi zaszyfrowane bloby i nic więcej. Każda wiadomość, każdy zrzut ekranu, jest zapieczętowany kluczem wyprowadzonym z Twojego konta i współdzielonym wyłącznie przez Twoje urządzenia, więc relay nie może odczytać ani URL-a, ani strony, ani naciśnięcia klawisza. Ten sam projekt, i ta sama gwarancja, co w mobilnym companionie.
Przez relay, nie przez localhost
Przeglądarka zgłasza się do Twojego konta co 30 sekund. Desktop wyświetla te, które są online, i wyszarza te, które przestały odpowiadać.
Szyfrowane end-to-end
Operacje i wyniki podróżują w dedykowanym roomie sesji między jednym desktopem a jedną przeglądarką, zapieczętowane kluczem, którego relay nigdy nie posiada.
Ta sama zasada co na mobile
Jeśli już sterujesz agentem desktopowym z telefonu, korzystasz dokładnie z tego transportu. Chrome control dokłada przeglądarkę do zbioru rzeczy, które on przenosi.
Każdy agent, każde CLI
Chrome control to serwer MCP, ten sam AgentsRoom Browser MCP, który steruje wbudowaną przeglądarką. Dlatego nie jest przywiązany do jednego modelu ani jednego dostawcy: Claude Code, Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor i 10 innych CLI agentów dostaje te same narzędzia, pod tymi samymi nazwami, i wybiera cel w ten sam sposób.
Konkretnie agent wywołuje browser_list_targets, by zobaczyć, które przeglądarki są online, a potem browser_select_target z nazwą lub identyfikatorem. Od tej chwili browser_navigate, browser_click, browser_type, browser_screenshot, browser_evaluate i reszta działają na tym Chrome zamiast na wbudowanym ekranie, dopóki agent nie przełączy się z powrotem.
Dotyczy to także CLI, które nie mają własnego rozszerzenia przeglądarki. OpenCode, Grok Build, Mistral Vibe, Kimi Code czy Aider dostają prawdziwy Chrome, z Twoimi kontami w środku, w dniu, w którym instalujesz rozszerzenie AgentsRoom: rozszerzenie należy do AgentsRoom, nie do dostawcy modelu, więc żaden CLI nie musi budować własnego.
browser_list_targetsbrowser_select_targetJak to działa
Zainstaluj rozszerzenie AgentsRoom
Z Chrome Web Store, w każdym profilu Chrome, który chcesz udostępnić. Zaloguj się na to samo konto AgentsRoom co Twój desktop.
Włącz „Let my agents drive this browser”
W popupie rozszerzenia. Chrome prosi o uprawnienie debuggera właśnie w tym momencie, nie przy instalacji, a rozszerzenie podłącza się do karty tylko wtedy, gdy agent faktycznie steruje.
Nazwij przeglądarkę
Pro, Prywatny, Klient, cokolwiek mówi Ci, które konto jest zalogowane. Nazwa zapisuje się w trakcie pisania i jest od razu zgłaszana do Twojego desktopu.
Agent wybiera swój cel
Albo agent wywołuje browser_select_target z nazwą, albo Ty wybierasz cel za niego w panelu Browser na desktopie, obok wbudowanego ekranu.
Agent steruje, Ty patrzysz
Pierwsza akcja otwiera nową kartę, więc agent nigdy nie przejmuje tej, którą właśnie czytasz. Chrome pokazuje baner debugowania przez całą sesję. Wyłączenie sterowania zamyka sesje i odłącza debugger.
To samo rozszerzenie robi już cztery inne rzeczy
Chrome control to najnowsza karta rozszerzenia AgentsRoom, a nie drugie rozszerzenie. Jeśli używasz go już do zgłaszania ticketów albo wskazywania elementu, to już je masz: ten sam popup, to samo konto, jeden przełącznik więcej.
Point on page
Kliknij dowolny element na stronie, a trafi on do kompozytora Twojego aktywnego agenta razem ze swoim HTML i selektorem. Najszybszy sposób, żeby powiedzieć agentowi „ten przycisk, o tutaj”.
OdkryjWyślij stronę na mój desktop
Jedno kliknięcie wrzuca HTML bieżącej strony do pola wiadomości Twojego aktywnego agenta, przez lokalny loopback, nigdy przez serwer.
Zgłoś ticket z dowolnej strony
Tytuł, opis, zrzut ekranu, prosto do backlogu wybranego przez Ciebie projektu. Bug zauważony na stagingu staje się ticketem, od którego agent może zacząć.
OdkryjProjekt wybrany po URL-u
Powiąż wzorce URL z projektem, a rozszerzenie wybierze go z góry, gdy jesteś na tej stronie. Żadnej listy do rozwijania, gdy zgłaszasz ticket z aplikacji, nad którą właśnie pracujesz.
Alternatywa dla Claude in Chrome
Alternatywa dla Claude in Chrome, dla każdego CLI agentów
Claude in Chrome to rozszerzenie Anthropic: umieszcza Claude w tym profilu Chrome, w którym jest zainstalowane, na maszynie, na której działa. Jeśli pracujesz wyłącznie z Claude, na jednym koncie, na jednym komputerze, robi swoje i nic więcej nie potrzebujesz.
AgentsRoom Chrome control to alternatywa dla przypadków, których ono nie obejmuje. Rozszerzenie należy do AgentsRoom, nie do dostawcy modelu, więc ten sam Chrome odpowiada Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor, OpenCode, Grok Build czy Aider tak samo jak Claude Code, a CLI, które nie ma własnego rozszerzenia przeglądarki, dostaje je właśnie tą drogą. Każdy profil Chrome jest nazwanym celem, więc kilku agentów pracuje na kilku kontach jednocześnie, a ten Chrome może stać na innej z Twoich maszyn.
Kiedy potrzebujesz alternatywy
Twoi agenci to nie Claude
Działają na Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor, OpenCode, Grok Build, Mistral Vibe, Kimi Code albo Aider. Claude in Chrome nie odpowiada żadnemu z nich. Rozszerzenie AgentsRoom odpowiada wszystkim, przez te same narzędzia MCP.
Potrzebujesz więcej niż jednego konta
Pro, prywatne, klienta: każdy profil Chrome to cel, który agent wybiera po nazwie, więc dwóch agentów może być jednocześnie zalogowanych jako dwie osoby, zamiast dzielić jedyny profil, w którym mieszka rozszerzenie.
Przeglądarka jest gdzie indziej
Chrome z Twoimi sesjami stoi na biurku, a Ty siedzisz przy laptopie, albo odwrotnie. Rozszerzenie rozmawia z relayem AgentsRoom, szyfrowanym end-to-end, więc agent steruje nim stamtąd, gdzie działa.
Chcesz mieć przeglądarkę w orkiestratorze
Chrome control to jedno z narzędzi AgentsRoom obok pozostałych: backlog, terminale dev, wbudowana przeglądarka, agenci QA. Przeglądarka jest jednym krokiem w pracy agenta, obok jego terminala, ticketów i testów.
Co zachowujesz: prawdziwy Chrome, swoje sesje, ciasteczka, rozszerzenia i własny baner debugowania Chrome, więc zawsze wiesz, że steruje agent. Co się zmienia: kto może sterować, skąd i na ilu kontach.
AgentsRoom vs Claude in Chrome
Oba pozwalają agentowi AI działać w prawdziwym Chrome. Różnica polega na tym, kto może sterować, skąd, i na ilu kontach.
| Możliwość | AgentsRoom Chrome control | Claude in Chrome |
|---|---|---|
| Konta, którymi agent może sterować | Każdy profil Chrome, wybierany po nazwie | Profil, w którym działa |
| Kilku agentów na kilku kontach naraz | Tak, jeden cel na agenta | Nieudokumentowane |
| Przeglądarka na innej maszynie | Tak, przez szyfrowany relay | Ta sama maszyna |
| CLI agentów | Claude, Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor i 10 innych CLI agentów, w tym te bez własnego rozszerzenia przeglądarki | Claude |
| Transport szyfrowany end-to-end | Tak, klucz współdzielony tylko przez Twoje urządzenia | Nie dotyczy, zostaje na maszynie |
| Wbudowana przeglądarka dodatkowo | Tak, i to ona pozostaje domyślna | Nie, to sam Chrome |
Kolumna Claude in Chrome odzwierciedla publiczną dokumentację Anthropic w chwili pisania. Sprawdź ich aktualną dokumentację, zanim oprzesz się na którejś komórce, produkt się zmienia.
FAQ
Czy potrzebuję aplikacji desktopowej, czy wystarczy rozszerzenie?
Potrzebujesz obu. Agenci działają w desktopie AgentsRoom, a rozszerzenie sprawia, że Chrome jest dla nich osiągalny. Agent uruchomiony z aplikacji mobilnej dostaje te same narzędzia, bo i tak działa na desktopie.
Czy agent może przejąć kartę, którą właśnie czytam?
Nie. Pierwsza akcja otwiera nową kartę, a agent przełącza się na istniejącą tylko wtedy, gdy wyraźnie o to poprosi. Chrome pokazuje też baner „rozpoczął debugowanie tej przeglądarki” tak długo, jak agent steruje, więc zawsze o tym wiesz.
Którzy agenci mogą z tego korzystać?
Wszyscy. Chrome control jest częścią serwera AgentsRoom Browser MCP, więc Claude Code, Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor i 10 innych CLI agentów widzi te same narzędzia browser_list_targets i browser_select_target. CLI bez własnego rozszerzenia przeglądarki, na przykład OpenCode, Grok Build czy Aider, dostaje je właśnie tą drogą.
Co widzi relay?
Zaszyfrowane bloby. Każda wiadomość i każdy zrzut ekranu są zapieczętowane kluczem wyprowadzonym z Twojego konta i znanym tylko Twoim urządzeniom. Relay przekazuje bajty, nie może odczytać ani URL-a, ani strony, ani tego, co agent wpisał.
Czy to zastępuje wbudowaną przeglądarkę?
Nie. Wbudowana przeglądarka pozostaje domyślnym celem i nadal jest właściwym miejscem do testowania Twojego localhost bez dotykania Twoich sesji. Chrome to dodatkowy cel, wybierany per agent, do pracy, która wymaga Twoich prawdziwych kont.
Jak to zatrzymać?
Wyłącz „Let my agents drive this browser” w popupie rozszerzenia. Przeglądarka żegna się z Twoimi desktopami, sesje się zamykają, a debugger zostaje odłączony. Agenci skierowani na ten Chrome wracają na wbudowany ekran.
Czy AgentsRoom to alternatywa dla Claude in Chrome?
W trzech przypadkach tak: Twoi agenci to nie Claude, potrzebujesz sterować kilkoma kontami jednocześnie albo Chrome stoi na innej maszynie. Jeśli używasz wyłącznie Claude Code, na jednym profilu, na jednym komputerze, Claude in Chrome już Ci wystarcza. Oba rozszerzenia można zainstalować obok siebie: Chrome control steruje tylko wtedy, gdy je włączysz, i tylko w kartach, które samo otwiera.
Może Ci się również spodobać
Browser Automation
Wbudowana przeglądarka i narzędzia MCP, których agent używa do testowania Twojego localhost, pod tymi samymi nazwami narzędzi, które Chrome control wykorzystuje ponownie.
Zdalna flota
Uruchamiaj agentów na wszystkich maszynach swojego konta z jednego okna. Chrome control jedzie tym samym relayem.
AgentsRoom MCP
Serwery MCP, które pozwalają dowolnemu CLI agentów sterować samym AgentsRoom: backlog, komendy dev, biblioteka promptów, przeglądarka.
Każde CLI agentów
Claude, Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor i 10 innych CLI agentów, obok siebie w tych samych projektach.
Daj agentom swoją przeglądarkę, po jednym koncie naraz
Zainstaluj rozszerzenie, nazwij swój Chrome i pozwól agentowi pracować tam, gdzie już jesteś zalogowany.
Aplikacja towarzysząca: monitoruj agentów w podróży
Użyj Claude, Codex, Antigravity CLI lub innego dostawcy AI.
Wysyłaj bugi i prośby bezpośrednio do swojego publicznego backlogu.