Przestań szukać po panelach.
Naciśnij zamiast tego jeden klawisz.

Procedury wielokrotnego użytku, którymi kierują się Twoi agenci, z tego projektu i z Twojej biblioteki globalnej. Szukaj umiejętności po nazwie, po opisie albo po tagu, a wynik otwiera ją od razu w jej edytorze.

Agenci startujący według zegara i ci startujący z webhooka są na jednej liście. Znajdź nocny przegląd logów albo wyzwalacz na pull request bez otwierania panelu, do którego należą.

Zapisane briefy, projektowe i globalne, dopasowywane po tytule, po pierwszym wierszu albo po tagu. Ten napisany do release notes wraca na słowo release, a nie na dokładny tytuł, który mu nadałeś.

Notatki, które Twoi agenci piszą jedni dla drugich: decyzje, architektura, pułapki. Notatki projektu i notatki konta są przeszukiwane po nazwie i po opisie, a wynik otwiera notatkę w edytorze pamięci.

Otwarte tickety projektu, po tytule, po numerze, po tagu albo po słowie z opisu. Ten, który mgliście pamiętasz z wtorku, leży o trzy litery stąd, w dowolnej kolumnie, w której wylądował.

Twoje zapisane komendy, serwery deweloperskie, skrypty budowania. Otwórz jedną z palety, a wystartuje w swoim terminalu, bez wycieczki do panelu.

Maszyny i bazy danych, które zapisałeś. Szukaj po nazwie, którą im nadałeś, albo po hoście, i otwieraj sesję prosto z pola.

Wszyscy pracujący nad otwartym projektem: najpierw agenci uruchomieni, po imieniu albo po roli, żeby sesja porzucona godzinę temu była o jedno naciśnięcie stąd.

Wyszukiwanie rozmyte po całej ścieżce, więc src auth login znajduje src/auth/login-form.tsx. To, co wyklucza .gitignore, jest wykluczone także tutaj: żadnego node_modules, żadnych wyników budowania, żadnej zależności, której nie napisałeś.

Gdy projekt jest repozytorium git, ostatnie 200 commitów gałęzi, na której jesteś, można przeszukiwać po temacie, po hashu albo po autorze, a wynik otwiera commit razem z jego diffem. To najszybsza droga z powrotem do „kiedy to zmienialiśmy”.

Idą na końcu celowo, pod bieżącym projektem, żeby nigdy nie odsuwali tego, na co patrzyłeś. Przydatne, gdy pamiętasz agenta, a nie projekt, w którym mieszka.

Znak większości ogranicza wyszukiwanie do Twoich zapisanych komend, serwerów deweloperskich i skryptów. To ta sama konwencja co w edytorach, więc palce już ją znają.

Znak krzyżyka przeszukuje tickety i nic więcej. Wpisz go, a zaraz po nim numer, żeby skoczyć prosto do tego ticketu.

Małpa wypisuje agentów, najpierw z bieżącego projektu. Najszybsza droga z powrotem do sesji, gdy masz cztery uruchomione i trzy otwarte projekty.

Ukośnik przeszukuje repozytorium. Opłaca się, gdy nazwa pliku jest jednocześnie pospolitym słowem: ukośnik usuwa z drogi tickety, prompty i commity.

Dwukropek przeszukuje historię bieżącej gałęzi i nic więcej. Przydaje się, gdy słowa z wiadomości commita pasowałyby także do ticketu i do pliku.

Cmd K na macOS, Ctrl K na Windows i Linux. Skrót da się zmienić w ustawieniach, jeśli koliduje z czymś, czego już używasz, a przycisk wyszukiwania na pasku tytułu robi to samo w dni, w które wolisz kliknąć.

Strzałki w górę i w dół przechodzą przez wyniki we wszystkich grupach, więc nie musisz najpierw celować w kategorię. Zaznaczony wiersz sam przewija się do widoku.

Enter otwiera zaznaczoną pozycję i zamyka paletę. Agent otwiera swoją sesję, ticket swój edytor, komenda dev swój terminal, plik swoją podglądarkę, umiejętność albo prompt swoją kartę.

Escape najpierw czyści pole, więc źle wpisane wyszukiwanie kosztuje jeden klawisz, a nie ponowne otwarcie. Naciśnij go jeszcze raz przy pustym polu, a paleta zamknie się i odda nietknięte to, co było pod spodem. Nic nie zostało uruchomione, nic zapisane, nic się nie przesunęło przez to, że zajrzałeś.

AgentsRoom nie przechodzi Twojego repozytorium przy uruchamianiu. Indeks plików i commitów powstaje przy pierwszym otwarciu palety, w tle, więc aplikacja otwiera się tak samo szybko na małym projekcie i na dużym.

Gdy indeks już istnieje, jest aktualizowany przyrostowo wraz ze zmianami projektu, zamiast być przebudowywanym od zera. Zmiana gałęzi ani długa sesja agenta nie odsyłają Cię do pełnego skanowania.

Dopasowanie liczy się na tym, co już jest w pamięci, więc wyniki pojawiają się w miarę wpisywania liter. Listy prowadzone przez AgentsRoom są przeszukiwane od razu, a repozytorium dołącza, gdy tylko jego indeks jest gotowy.

Indeks żyje na Twoim dysku, a nic z tego, co wpisujesz w palecie, nigdzie nie jest wysyłane. Twoje nazwy plików, Twoje wiadomości commitów i tytuły Twoich ticketów nie są zapytaniem wysyłanym do serwera, ani tutaj, ani gdzie indziej.