Agent pracujący bez Ciebie jest przydatny tylko wtedy, gdy nie staje na pytaniu, na które nie ma kto odpowiedzieć. W AgentsRoom każde CLI agenta oferujące bypass ma tryb uprawnień: Autonomiczny albo Ręczny. Autonomiczny uruchamia agenta z własną flagą bypass tego CLI, a potem zajmuje się tym, o co Claude Code i tak dalej pyta.
Wybierasz raz dla każdego CLI, przy pierwszym uruchomieniu. Każda akcja pozostaje widoczna w terminalu i możesz zatrzymać agenta w dowolnym momencie.
Cztery pytania, które Claude Code może zadać w trybie bypass, i przełącznik, który obsługuje każde z nich. Wszystkie cztery są domyślnie włączone i można je wyłączyć.
Większość ludzi trafia na to w tej samej kolejności. Claude Code pyta przed każdym poleceniem, więc szukasz flagi i uruchamiasz go z --dangerously-skip-permissions. Prośby ustają. Potem zostawiasz działającego agenta, wracasz po godzinie i zastajesz go przy pytaniu: ostrzeżenie przy starcie, folder, któremu trzeba zaufać, usunięcie do potwierdzenia.
Te pytania to nie błędy. Tryb bypass pomija prośby o uprawnienia, a dokumentacja Anthropic wymienia akcje, których nie pomija. We własnym terminalu kosztują jedno naciśnięcie klawisza. Przy zgłoszeniu z backlogu, zaplanowanym zadaniu albo zespole agentów działającym w nocy kosztują cały przebieg.
Ta strona robi dwie rzeczy: uczciwie opisuje, co każde CLI robi samo, z jego prawdziwymi flagami, oraz co AgentsRoom dodaje od siebie. Jeśli chcesz tylko flagę, znajdziesz ją w tabelach poniżej i nie potrzebujesz do tego AgentsRoom.
Z dokumentacji Anthropic, przeczytanej 7 listopada 2026. Claude Code 2.1.318 wymienia te same sześć w claude --help.
| Tryb | Co działa bez pytania | Jak go uruchomić |
|---|---|---|
| default (Manual) | Tylko odczyty. Wszystko inne pyta. W CLI nazywa się Manual. | --permission-mode default |
| acceptEdits | Odczyty, edycje plików i typowe polecenia systemu plików, takie jak mkdir, touch, mv i cp. | --permission-mode acceptEdits |
| plan | Odczyty i polecenia tylko do odczytu. Nie edytuje Twoich plików źródłowych. | --permission-mode plan |
| auto | Wszystko, a osobny model-klasyfikator sprawdza akcje przed ich wykonaniem. | --permission-mode auto |
| dontAsk | Odczyty plików w Twoich katalogach roboczych i narzędzia zatwierdzone z góry. Wszystko, co wywołałoby pytanie, jest odrzucane. | --permission-mode dontAsk |
| bypassPermissions | Wszystko, oprócz krótkiej listy akcji, których nie zatwierdza żaden tryb. | --dangerously-skip-permissions |
Shift+Tab przełącza tryby w trakcie sesji, ale do bypassPermissions nie wejdziesz z sesji uruchomionej bez niego: włącz go przy starcie. Wariant --allow-dangerously-skip-permissions tylko dodaje go do cyklu. W VS Code potrzebny jest też przełącznik Allow dangerously skip permissions w ustawieniach rozszerzenia.
Każde pytanie tak, jak widzisz je w terminalu, dlaczego się pojawia i co AgentsRoom z nim robi.
Pierwsza interaktywna sesja w tym trybie pokazuje ostrzeżenie z dwoma wierszami, 1. No, exit i 2. Yes, I accept. Zaznaczony jest No, exit, więc odruchowy Enter zamyka Claude. Po akceptacji Claude Code to zapisuje i przestaje pytać.
Akceptuj za mnie ostrzeżenie Bypass: AgentsRoom zapisuje Twoją akceptację przed uruchomieniem. Tylko w trybie Autonomicznym, nigdy przez SSH.
Zanim Claude wystartuje w nowym folderze, pyta, czy ufasz temu folderowi, bo repozytorium może mieć własne hooki i serwery MCP. To pytanie pojawia się, zanim tryb bypass zacznie działać, i było najczęstszym zatrzymaniem, jakie zmierzyliśmy przy pierwszych uruchomieniach na początku listopada 2026.
Ufaj folderom, w których uruchamiam agentów: AgentsRoom odpowiada tak dla folderu, w którym uruchamiasz agenta, w obu trybach uprawnień. Hooki i serwery MCP tego folderu ładują się wtedy bez ostrzeżenia. W katalogu domowym pytanie pojawia się zawsze.
Claude Code pyta przed niektórymi usunięciami, takimi jak rm -f * po cd, a po dwóch minutach blokuje polecenie komunikatem „Claude Code will automatically block this request”. Mimo tego brzmienia problemem nie jest cd, tylko usuwanie.
Odpowiadaj na kontrolę usuwania Claude: AgentsRoom odpowiada za autonomicznych agentów przy zwykłych usunięciach. Claude nadal pyta, gdy celem jest katalog główny dysku, folder systemowy, Twój katalog domowy lub folder projektu albo któryś z ich folderów nadrzędnych, oraz przy sudo, eval lub sh -c.
Claude pyta przed poleceniem, które zawiera adres e-mail jego konta i może sięgać do sieci, więc agent commitujący albo wywołujący API z Twoim adresem może się tam zatrzymać.
Pomiń sprawdzanie adresu e-mail konta Claude: AgentsRoom wyłącza tę kontrolę dla autonomicznych agentów, tylko na czas ich sesji. Nic nie jest zapisywane w Twoich ustawieniach Claude, a wyzwalacz webhook działający na danych z zewnątrz zachowuje tę kontrolę.
Wybierz Autonomiczny, a AgentsRoom przekaże flagę poniżej. Poza AgentsRoom to flagi, których używasz samodzielnie.
| CLI | Flaga przekazywana w trybie Autonomicznym |
|---|---|
| Claude Code | --dangerously-skip-permissions --enable-auto-mode |
| Codex | --sandbox danger-full-access -a never |
| Antigravity CLI | --dangerously-skip-permissions |
| GitHub Copilot CLI | --allow-all-tools |
| Cursor | --force |
| Grok Build | --always-approve |
| OpenCode | --auto |
| Kimi Code | --auto |
| Mistral Vibe | --agent auto-approve --trust |
| Amp | --dangerously-allow-all |
| Devin | --permission-mode dangerous |
| oh-my-pi | --yolo |
| Command Code | --yolo |
| Muse Code | --yolo |
| ZCode | --mode yolo |
--auto w OpenCode zatwierdza to, czego jawnie nie odrzuciłeś. Kimi ma dwie flagi: --yolo nadal zatrzymuje się przed wrażliwymi akcjami, --auto nie. GitHub Copilot CLI nie ma flagi dla trybu Ręcznego, więc AgentsRoom stosuje jego flagę, chyba że ustawisz własne opcje CLI. Aider zawsze tutaj potwierdza automatycznie, Pi z założenia nigdy nie prosi o zatwierdzenie narzędzia, a Freebuff nie ma flagi uprawnień. oh-my-pi domyślnie działa w trybie yolo, więc Ręczny przekazuje --approval-mode always-ask. MiniMax Code nie ma flagi: AgentsRoom zapisuje tryb w jego pliku konfiguracyjnym, co działa też dla mcode poza AgentsRoom.
Jeden wybór na CLI i wyjątek tam, gdzie go potrzebujesz.
Pierwszy agent danego CLI otwiera Uprawnienia agenta: Autonomiczny, oznaczony jako Zalecane na Twojej maszynie deweloperskiej, albo Ręczny. Jeśli nikt Cię nigdy nie zapyta, obowiązuje Autonomiczny.
Ustawienia > Dostawcy AI, wybierz CLI, potem Uprawnienia agenta. Dotyczy to nowych sesji tego CLI. Karta Claude zawiera też opisane wyżej przełączniki.
Edytuj agenta, Opcje zaawansowane, Uprawnienia agenta: Dziedziczone, Autonomiczny lub Ręczny. Agent do review może zostać na Ręcznym, gdy pozostali działają swobodnie.
W sekcji Zaawansowane zadania Tryb uprawnień oferuje te same trzy wartości. Twoi ręczni agenci w tym CLI dalej pytają, a przebieg o 3 w nocy się nie zatrzymuje.
Opcje CLI, na karcie dostawcy albo przy jednym agencie, przyjmują dowolną flagę danego CLI. W trybie Autonomicznym AgentsRoom i tak dodaje flagę bypass, której sam nie ustawiłeś. Aby uruchomić Claude Code w trybie auto zamiast bypass, wybierz Ręczny i dodaj --permission-mode auto.
Tryb Autonomiczny zmniejsza liczbę zatrzymań, ale nie wyklucza ich całkowicie: Twój własny hook może zapytać, chronione usuwanie może zapytać, agent może mieć prawdziwe pytanie. AgentsRoom to sygnalizuje, żeby agent nie czekał w ciszy: czerwona poświata na agencie, projekt podniesiony na pasku bocznym, skrzynka odbiorcza pod Cmd/Ctrl+Shift+I i powiadomienie push na telefonie, gdzie możesz odpowiedzieć.
Pytanie, które CLI rozstrzyga samo, na przykład kontrola bezpieczeństwa odrzucająca polecenie, znika samo, gdy tylko agent wraca do pracy.
Zalecenie Anthropic jest surowsze niż nasze ustawienie domyślne i warto przeczytać oba. Dokumentacja mówi o trybie bypass: „Only use this mode in isolated environments like containers, VMs, or dev containers without internet access, where Claude Code cannot damage your host system.” Dodaje też, że ten tryb „offers no protection against prompt injection or unintended actions”, i odsyła do trybu auto, który daje kontrole bezpieczeństwa w tle przy znacznie mniejszej liczbie pytań.
AgentsRoom domyślnie używa trybu Autonomicznego, bo jego agenci często działają bez Ciebie, na zgłoszeniu, według harmonogramu albo w kroku zespołu, gdzie jeden zatrzymany agent oznacza stracony przebieg. To kompromis, a nie funkcja bezpieczeństwa: Autonomiczny nie jest sandboxem, a agent może usunąć, wypchnąć lub wysłać to, na co pozwala jego polecenie.
Rozsądne granice, jeśli z niego korzystasz: reguły deny dla tego, co nigdy nie może się wykonać, na przykład Bash(git push *), git worktree na agenta, żeby zły przebieg pozostał odizolowany, review każdego agenta, zanim cokolwiek zostanie zacommitowane, oraz jednorazowy serwer lub kontener dla repozytoriów, którym nie ufasz. Gdy w zasięgu są produkcyjne dane logowania, wybierz Ręczny.
Reguły deny obowiązują w każdym trybie (.claude/settings.json):
{
"permissions": {
"deny": ["Bash(git push *)", "Read(*.env)"]
}
}Kompletny przewodnik po Claude Code hooks: hooki cyklu życia PreToolUse, PostToolUse, UserPromptSubmit, Stop, Notification i SubagentStop. Skonfiguruj hooki w .claude/settings.json, zautomatyzuj zabezpieczenia i monitoruj każde zdarzenie hooka w czasie rzeczywistym w wielu agentach Claude Code za pomocą AgentsRoom, wizualnego centrum dowodzenia dla Claude Code hooks.
Przeglądaj zmiany kodu każdego agenta AI osobno. AgentsRoom śledzi, który agent Claude Code zmodyfikował które pliki. Filtruj diffy wg agenta, przeglądaj indywidualnie, commituj wg agenta dla czystej historii git.
Planuj cykliczne uruchomienia agentów AI i przepływy pracy programisty bez pisania choćby jednego wyrażenia cron. Uruchamiaj sesję Claude Code lub Codex każdego ranka, aby przeglądać pull requesty, skanuj logi awarii każdej nocy, sprawdzaj zależności w każdy poniedziałek, generuj cotygodniowy changelog albo wykonuj przebieg QA po każdym wdrożeniu. Wybierz częstotliwość (co N minut, co godzinę, codziennie, co tydzień, co miesiąc), prompt i rolę agenta. AgentsRoom uruchamia to za Ciebie, nadrabia pominięte uruchomienia przy następnym starcie i przechowuje historię uruchomień, którą można ponownie otworzyć.
AgentsRoom obsługuje 19 dostawców AI do kodowania: Claude, Codex, GitHub Copilot CLI, OpenCode, Antigravity CLI, Aider, Grok Build, Mistral Vibe, Kimi Code, Amp, oh-my-pi, Freebuff, Devin, Cursor, Command Code, Muse Code, Pi, MiniMax Code i ZCode. Przypisz innego dostawcę do każdego agenta, przełączaj dostawcę w trakcie rozmowy i zachowuj pełny kontekst dzięki automatycznemu handoffowi. Najlepsze multi-provider narzędzie do kodowania z AI.
Autonomiczny agent kodowania to deweloper AI, który planuje, wykonuje, testuje i sam się koryguje bez ciągłego inputu człowieka. Dowiedz się, czym są autonomiczni agenci kodowania, jak różnią się od copilotów, jakie są główne autonomiczne agenty kodowania AI dostępne dziś (Claude Code, Codex CLI, Antigravity CLI, OpenCode, Aider, Grok Build, Mistral Vibe, Kimi Code) oraz jak AgentsRoom jest wizualnym centrum dowodzenia do uruchamiania floty autonomicznych agentów kodowania równolegle.
Pobierz AgentsRoom, wybierz Autonomiczny lub Ręczny raz dla każdego CLI i dostawaj alert tylko wtedy, gdy agent naprawdę Cię potrzebuje.
Aplikacja towarzysząca: monitoruj agentów w podróży
Użyj Claude, Codex, Antigravity CLI lub innego dostawcy AI.
Wysyłaj bugi i prośby bezpośrednio do swojego publicznego backlogu.
Agenci, których czytasz jak rozmowę
Każdy agent ma rolę, twarz i wątek, który czytasz jak komunikator.
