Zapisz swoje połączenia SSH,
uruchom agenty AI na zdalnej maszynie

Jak moi agenci AI mogą korzystać z moich połączeń SSH?

Przez AgentsRoom MCP. Zapisane połączenia są udostępniane każdemu agentowi jako pięć narzędzi MCP: ssh_list zwraca serwery dostępne w bieżącym projekcie (SSH, AWS SSM i WinRM bez różnicy), ssh_exec uruchamia jedną komendę na serwerze i zwraca jej wyjście (na hoście WinRM jest to wiersz PowerShell, tylko do odczytu, chyba że zezwolisz na zapis, a zapisy potwierdzasz pojedynczo, tylko ryzykowne albo wcale, według Twojego wyboru), ssh_transfer przenosi jeden plik do lub z serwera, ssh_connect otwiera jeden z nich jako prawdziwą kartę terminala, a ssh_connection_new proponuje serwer, którego jeszcze nie zapisałeś. Gdy więc mówisz agentowi "połącz się z produkcją i przeczytaj logi" albo "wypisz łączniki wysyłania Exchange", nie musi zgadywać nazwy hosta ani ręcznie pisać polecenia: czyta Twoją listę połączeń i pracuje na właściwej maszynie.

Ten dostęp SSH jest celowo pozbawiony sekretów. ssh_list zwraca wyłącznie metadane: nazwę, host, port, użytkownika, typ uwierzytelniania i zakres. Hasła i frazy klucza pozostają zaszyfrowane w pęku kluczy systemu, klucze prywatne zostają na dysku, a sekret wstrzykuje do terminala sama aplikacja. Agent tylko wskazuje połączenie, nigdy go nie dotyka.

Sesja, którą agent otwiera przez ssh_connect, to widoczna karta terminala: możesz ją czytać, pisać w niej i zamknąć w dowolnej chwili. A komenda, którą agent uruchamia przez ssh_exec, wraca w jego rozmowie razem z kodem wyjścia, więc zawsze widzisz, co zostało wykonane i co odpowiedziała maszyna. Pliki przemieszczają się w ten sam sposób: przez ssh_transfer agent pobiera zrzut albo log z serwera lub wysyła na niego plik, przez ten sam kanał bez poświadczeń, i dostaje z powrotem ścieżkę na Twojej maszynie zamiast pliku wklejonego do swojej rozmowy. Połączenie można zapisać tylko dla jednego projektu albo globalnie, żeby agent widział wyłącznie właściwe serwery. Obsługiwane są też urządzenia sieciowe, których wiersz poleceń działa tylko w otwartej sesji, takie jak firewall WatchGuard czy wiele przełączników i routerów: ssh_exec otwiera sesję, czeka na znak zachęty urządzenia i wpisuje polecenia jedno po drugim.

Gdy agent pracuje na serwerze, śledzisz to na żywo. Każda komenda, którą uruchamia przez ssh_exec, pojawia się razem z wynikiem w karcie Aktywność w prawym panelu, w osobnym dzienniku dla każdego serwera; awatar agenta widać na przycisku Serwery oraz, z plakietką Agent przy pracy, na Twojej liście Serwery. Komenda wysłana w postaci zakodowanej jest wyświetlana po zdekodowaniu. Możesz to też śledzić na telefonie, w karcie agenta w aplikacji mobilnej. Dane są przesyłane tylko między Twoim komputerem a Twoim telefonem, szyfrowane end-to-end, z zamaskowanymi sekretami: nic z tego, co działa na Twoich maszynach, nie jest zapisywane na żadnym serwerze.

Tworzenie może być też w całości zadaniem agenta. ssh_connection_new zachowuje ścieżkę z przeglądem: otwiera formularz tworzenia wypełniony wstępnie tym, co agent znalazł w pliku compose, skrypcie wdrożeniowym albo Twojej dokumentacji, a to Ty go sprawdzasz, wpisujesz dane logowania i zapisujesz. Chyba że wyłączysz „Agenci mogą zarządzać połączeniami” (Ustawienia, domyślnie włączone), ssh_connection_save zapisuje połączenie od razu, a nawet wtedy dane logowania nie przechodzą przez rozmowę: agent wskazuje tylko nazwę sekretu z Twojego sejfu, a aplikacja desktopowa kopiuje wartość. Wyłącznik jest wpisany w samo ustawienie, a nie w prośbę umieszczoną w prompcie, bo połączenie, które agent mógłby zarejestrować niezauważony, byłoby tylnymi drzwiami.