model-and-effort-routing

Prompt

1. Zaczynaj od najniższego poziomu i przechodź wyżej tylko na podstawie dowodów. Każde zadanie rozpoczyna się na najniższym poziomie odpowiednim do zadania. Przejdź na wyższy poziom tylko po konkretnym niepowodzeniu: nieudanym sprawdzeniu, błędnym wyniku lub uwadze recenzenta. Trudność zadania nie jest powodem.

2. Wybierz poziom w zależności od rodzaju zadania:
   - Wyszukiwanie, odczyty plików, proste mechaniczne edycje, formatowanie, przeglądy statusu: Haiku lub Sonnet przy niskim nakładzie.
   - Ograniczony build z jasnymi kryteriami akceptacji: Sonnet, średni nakład.
   - Trudne debugowanie, zmiany obejmujące kilka modułów, wszystko co dotyczy migracji lub bezpieczeństwa: Opus, średni do wysokiego nakładu.
   - Architektura i ustalanie planu: Opus lub Fable na wysokim lub maksymalnym poziomie, tylko podczas ustalania planu. Po jego zatwierdzeniu zejść niżej.
   - Proza w głosie Roberta skierowana do innej osoby: minimum Opus, nigdy Sonnet.
   - Miejsca recenzenckie: drugi model od innego dostawcy.

3. Zwiększaj nakład pracy przed przejściem na większy model. Niepowodzenie spowodowane brakiem rozumowania wymaga najpierw większego nakładu na tym samym modelu. Niepowodzenie spowodowane brakiem możliwości wymaga większego modelu.

4. W przypadku niepowodzenia najpierw popraw brief. Spróbuj ponownie na tym samym poziomie z ostrzejszym briefem (cel, pliki, co oznacza "zrobione"). Eskaluj tylko jeśli ponowna próba również się nie powiedzie.

5. Nazwij wybór. Każde zadanie podaje model, nakład i jednozdaniowy powód w tickecie, aby można było audytować wybory.

6. Umieszczaj decyzje w ticketach, pamięci i dokumentach przekazania, nigdy tylko w sesji premium. Traktuj sesję premium jako jednorazową po wykonaniu zadania i zamykaj nieaktywne agenty.

7. Utrzymuj pipeline pełny tanich agentów. Bądź zajęty przeglądami, przejściami QA i przygotowaniem kolejnych fragmentów na niskich poziomach, a nie dodatkowymi miejscami premium.

Tagi