Wat \"Claude remote agents\" echt betekent: cloud sessions, een lokale sessie op afstand bestuurd, of een machine van jezelf

Elke maand typen een paar honderd mensen "claude remote agents" of "claude code remote agent" in Google en komen uit op onze pagina over Claude Code besturen vanaf je telefoon. Bijna niemand klikt, en terecht: die pagina beantwoordt één vraag, en de zoekopdracht stelt er drie.

"Remote" draagt veel in die zoekopdracht. Afhankelijk van wie hem typt, betekent het een agent die op de servers van Anthropic draait terwijl de laptop dicht is, een agent die op de laptop draait maar vanaf een telefoon wordt bestuurd, of een agent die draait op een buildserver die van de persoon zelf is. Dat zijn drie verschillende producten met drie verschillende sets regels, en Anthropic heeft het eerste dit jaar zelf hernoemd, wat een groot deel van de verwarring verklaart.

Dit artikel haalt de drie uit elkaar, met de feiten gecontroleerd in de documentatie van Anthropic op 28 september 2026, en zegt daarna wat we in AgentsRoom voor elk geval doen, met elke agent-CLI.

Het woord "remote" dekt drie verschillende dingen

1. Cloud sessions: de agent draait op cloudinfrastructuur, niet op je machine. De vroegere naam van de CLI-vlag bij Anthropic was --remote, en daarom is de zoekterm blijven hangen.
2. Remote Control: de agent draait op je machine, en je bestuurt hem vanaf claude.ai of de Claude-app op je telefoon.
3. Een machine van jezelf: de agent draait op een server, een computer op kantoor of een computer thuis, en je bereikt hem via SSH of een tunnel.

Twee van de drie zijn functies van Claude Code. De derde is gewone infrastructuur, en het is de enige die met elke agent-CLI werkt.

1. Cloud sessions: de agent draait op de machines van Anthropic

De documentatie van Anthropic noemt het een cloud session: "een Claude Code-sessie die op cloudinfrastructuur draait in plaats van op je machine". Standaard is die infrastructuur een geïsoleerde VM die Anthropic beheert; een organisatie kan de sessies in plaats daarvan naar haar eigen, zelf gehoste omgeving sturen. De sessie blijft draaien nadat je je laptop dichtklapt, en je kunt haar vanaf elk apparaat volgen of besturen.

Je kunt er een starten vanaf vijf plekken, en ze delen allemaal dezelfde cloudomgevingen (regels voor netwerktoegang, omgevingsvariabelen, setupscript):

De terminalvorm is degene die de zoekterm verklaart. De oudere schrijfwijze, --remote, werkt nog als verouderde alias van --cloud. Het organisatiebeleid dat de hele functie toestaat of verbiedt, heet nog steeds allow_remote_sessions. "Remote" was dus een tijd lang het officiële woord, en het leeft voort in vlaggen, foutmeldingen en beheerinstellingen.

Wat er echt gebeurt als je claude --cloud uitvoert: er wordt een nieuwe sessie aangemaakt op claude.ai, en de cloud-VM kloont de GitHub-remote van je repository op je huidige branch. Hij kloont de remote, niet je werkmap, dus je pusht eerst als je lokale commits hebt. Heeft de repository geen remote, of is de Claude GitHub App er niet op geïnstalleerd, dan verpakt Claude Code de lokale repository (minder dan 100 MB, alleen gevolgde bestanden) en uploadt die, zonder niet-gecommitte .env-, *.tfvars- en sleutelbestanden. De taak draait in de cloud terwijl jij lokaal doorwerkt. Als hij klaar is, maak je een pull request aan vanuit claude.ai/code, of haal je de sessie terug naar je terminal:

claude --teleport                 # sessiekiezer
claude --teleport <session-id>    # een specifieke sessie

Teleport controleert vier dingen: een schone werkmap, een checkout van dezelfde repository, de branch van de sessie gepusht naar de remote, en hetzelfde claude.ai-account. Daarna haalt het de branch op en laadt het hele gesprek in je terminal. Vanuit de CLI werkt de overdracht maar in één richting: je kunt een cloud session naar beneden halen, maar je kunt geen bestaande terminalsessie naar boven sturen. Alleen de desktop-app heeft een menu Continue in dat een lokale sessie naar de cloud stuurt.

Routines zijn de geplande vorm van hetzelfde: een opgeslagen prompt, een of meer repository's, een set connectors, uitgevoerd volgens een schema, op een HTTP-aanroep of bij een GitHub-gebeurtenis, waarbij elke run een volledige cloud session is zonder toestemmingsvragen. Ze zijn in research preview, worden aangemaakt op claude.ai/code/routines of met /schedule in de CLI, en ze voegen een daglimiet toe op het aantal runs per account.

Drie beperkingen om te kennen voordat je erop gaat bouwen. Cloud sessions hebben GitHub nodig: klonen en pull requests lopen via de Claude GitHub App of via je gh-token, dat je doorgeeft met /web-setup. Ze delen de gebruikslimieten met al het andere op je account, zonder aparte rekening voor rekenkracht maar met evenredig verbruik als je er meerdere tegelijk draait. En ze vereisen een claude.ai-login op Pro, Max of Team (Enterprise met de juiste seats): --cloud en --teleport werken niet met een API-sleutel, en ook niet als Claude Code is geconfigureerd voor Bedrock of Vertex.

2. Remote Control: de agent draait op je machine, je bestuurt hem van elders

Remote Control is het spiegelbeeld. De documentatie zegt het in één zin: "In tegenstelling tot cloud sessions, die op cloudinfrastructuur draaien, draaien Remote Control-sessies rechtstreeks op je machine en werken ze met je lokale bestandssysteem." claude.ai/code en de Claude-app op iOS en Android zijn een venster op een proces dat nog steeds op je laptop draait, met je bestanden, je MCP-servers, je hooks en je projectconfiguratie. Typ je @ op de telefoon, dan worden zelfs paden uit je lokale project aangevuld.

Drie manieren om het te starten:

claude remote-control            # servermodus: levert sessies aan je apparaten
claude --remote-control          # een interactieve sessie die je ook op afstand kunt besturen
/remote-control                  # vanuit een sessie die al loopt

De eerste keer vraagt Claude Code je één keer om bevestiging. Het vereist een claude.ai-login op Pro, Max, Team of Enterprise (API-sleutels worden niet ondersteund), en op Team en Enterprise moet een eigenaar eerst de schakelaar aanzetten. Gaat de laptop in slaapstand of valt het netwerk weg, dan maakt de sessie opnieuw verbinding zodra de machine terug is. En de opmerking in de documentatie van Anthropic zelf is degene om te onthouden: --cloud maakt cloud sessions aan, --remote-control heeft daar niets mee te maken.

De twee functies raken elkaar wel op één plek. --teleport loopt over de sessie-infrastructuur van Remote Control, dus een verlopen teleport toont foutmeldingen in de bewoordingen van Remote Control. Dat is een detail van het leidingwerk, geen teken dat de twee hetzelfde zijn.

Gaat je vraag over tokens, dan hebben we het gemeten: Remote Control verbruikt niet meer tokens, en dit heeft Codex in plaats daarvan.

3. Een machine van jezelf: SSH, een tunnel, een buildserver

De derde betekenis heeft niets te maken met het account bij Anthropic. De agent draait op een computer die van jou is maar niet degene voor je neus: een buildserver, de computer op kantoor, een VPS. Je bereikt hem via SSH, je start daar claude of codex, en de sessie leeft op die machine.

Editors beginnen dit te verpakken. VS Code 1.121 voegde "Remote agents (Preview)" toe: het Agents-venster kan agentsessies draaien op een externe machine van jezelf, via SSH of dev tunnels, via een langlevend agent-hostproces, zodat een lopende sessie doorgaat, zelfs als je client de verbinding verliest. Hetzelfde idee, één CLI, één editor.

De eenvoudige versie is een terminal en ssh. Die werkt met elke CLI, houdt je code op hardware die jij beheert, en heeft de gebruikelijke kosten: de sessie sterft met de verbinding, tenzij je haar in tmux of screen verpakt, en de telefoon is geen goede SSH-client.

Hoe je kiest

De juiste vraag is niet "welke is de beste", maar waar je de code wilt laten draaien en wat je moet behouden.

Twee dingen om in gedachten te houden. Cloud sessions en Remote Control zijn functies van Claude Code: er is geen Codex-equivalent van --teleport, en Antigravity CLI levert sinds versie 2.0 een eigen Remote Control. En "remote" betekent niet "zonder toezicht": een cloud session die een vraag stelt, wacht op jou tot haar omgeving verloopt, en een Remote Control-sessie wacht op een antwoord over een toestemming, net als elke lokale sessie.

Wat we voor elk geval doen

AgentsRoom draait de agents, het host ze niet, dus het kiest bij elk van de drie gevallen een positie in plaats van ze te vervangen.

Een lokale agent besturen vanaf de telefoon, voor elke CLI: de mobiele app van AgentsRoom neemt de terminal over van elke agent die op je desktop draait, Claude Code, Codex, GitHub Copilot CLI, Cursor en de andere agent-CLI's, via een end-to-end versleutelde relay, met pushmeldingen als een agent op je wacht. Hij bestaat naast de Remote Control van Anthropic op een Claude Code-sessie: de een is een venster op het gesprek, de ander op de terminal.

Een agent op een machine van jezelf: SSH-verbindingen slaan de server één keer op en starten de CLI daar, met dezelfde tegels, statussen en meldingen als een lokale agent; Remote Fleet doet hetzelfde over alle computers van je account, kantoor, thuis en buildserver in één weergave.

Helemaal geen machine van jezelf: Cloud Agents starten een wegwerpmachine die de repository kloont, Claude Code of Codex headless draait op de instructie die je vanaf je telefoon hebt gestuurd, commit, een branch pusht en zichzelf vernietigt. Het is een job, geen sessie: er is geen scherm om mee te verbinden, en dat is precies het verschil met de twee gevallen hierboven.

Niets hiervan verandert wat de cloud sessions van Anthropic doen. Werk je met Claude Code en wil je dat Anthropic de VM draait, dan is claude --cloud het gereedschap, en de branch die het pusht verschijnt in je repository zoals elke andere.

Veelgestelde vragen

Zijn de remote agents van Claude hetzelfde als Claude Code on the web?

Ja. De huidige naam bij Anthropic is cloud session: een Claude Code-sessie die draait op infrastructuur die Anthropic beheert (of op de zelf gehoste omgeving van je organisatie) in plaats van op je machine. Je start er een vanaf claude.ai/code, vanaf het tabblad Code van de Claude-app, vanuit de desktop-app door Cloud te kiezen in plaats van Local, of vanuit de terminal met claude --cloud. Het woord remote leeft voort in de oudere vlag, --remote, die nog werkt als verouderde alias van --cloud, en in het organisatiebeleid dat het geheel regelt, allow_remote_sessions.

Draait claude --cloud iets op mijn computer?

Nee. Het commando maakt een nieuwe sessie aan op claude.ai, en de cloud-VM kloont de GitHub-remote van je repository op je huidige branch, niet je lokale checkout: heb je lokale commits, dan push je die eerst. Heeft de repository geen remote, of is de Claude GitHub App er niet op geïnstalleerd, dan verpakt Claude Code de lokale repository en uploadt die in plaats daarvan, zonder niet-gecommitte .env-, sleutel- en inloggegevensbestanden. De taak draait daarna in de cloud terwijl je terminal vrij is.

Draait Remote Control in de cloud?

Nee. Remote Control doet het tegenovergestelde van een cloud session: het Claude Code-proces blijft draaien op je eigen machine, met je bestandssysteem, je MCP-servers en je projectconfiguratie, en claude.ai/code of de Claude-app op iOS en Android worden een venster daarop. Je start het met claude remote-control (servermodus), claude --remote-control in een interactieve sessie, of /remote-control in een sessie die al loopt. De documentatie van Anthropic zegt letterlijk dat --cloud en --remote-control niets met elkaar te maken hebben.

Kan ik de cloud sessions of Remote Control van Claude gebruiken met Codex, Antigravity of een andere CLI?

Nee. Beide zijn functies van Claude Code, gekoppeld aan een claude.ai-abonnement. Antigravity CLI heeft sinds versie 2.0 een eigen Remote Control. Voor de andere CLI's is het onderdeel dat je kunt toevoegen het onderdeel dat niet van de leverancier afhangt: de mobiele app van AgentsRoom neemt de terminal over van elke agent die op je desktop draait, welke CLI het ook is, via een end-to-end versleutelde relay, en hij bestaat naast de Remote Control van Claude op een Claude Code-sessie.

Kosten cloud sessions extra?

Er is geen aparte rekening voor de rekenkracht van de cloud-VM, maar cloud sessions delen de gebruikslimieten met al het andere gebruik van Claude en Claude Code op je account, en meerdere sessies tegelijk verbruiken die naar verhouding. Ze zijn beschikbaar op de abonnementen Pro, Max en Team, en op Enterprise met premium seats of Chat + Claude Code-seats. Routines, die als cloud sessions draaien, voegen een daglimiet toe op het aantal runs per account.

Hoe haal ik een cloud session terug naar mijn terminal?

Met claude --teleport, dat een sessiekiezer opent, of claude --teleport <session-id> voor een specifieke sessie; /teleport doet hetzelfde vanuit een sessie die al loopt. Claude Code controleert of je werkmap schoon is, of je in een checkout van dezelfde repository zit en met hetzelfde account bent aangemeld, haalt dan de branch van de sessie op en laadt de gespreksgeschiedenis. De terminal krijgt zijn eigen kopie: wat je daarna doet, blijft lokaal en verschijnt niet in de cloud session. Vanuit de CLI werkt de overdracht maar in één richting; alleen de desktop-app kan een lokale sessie naar de cloud sturen.