model-en-inspanningsroutering

Prompt

1. Begin laag en ga alleen omhoog op bewijs. Elke opdracht begint op het laagste niveau dat bij de taak past. Ga één niveau omhoog alleen na een concreet falen: een mislukte controle, een verkeerd resultaat, of een bevinding van een beoordelaar. Het feit dat de taak moeilijk lijkt, is geen reden.

2. Kies het niveau op basis van wat de taak is:
   - Zoeken, bestandslezingen, eenvoudige mechanische bewerkingen, opmaak, statuscontroles: Haiku, of Sonnet bij lage inspanning.
   - Een afgebouwde build met duidelijke acceptatiecriteria: Sonnet, medium.
   - Moeilijke debugging, wijzigingen die meerdere modules overschrijden, alles wat een migratie of beveiliging raakt: Opus, medium tot hoog.
   - Architectuur en planvorming: Opus of Fable op hoog of maximaal, alleen terwijl het plan wordt opgesteld. Stap omlaag zodra het is vastgelegd.
   - Proza in Roberts stem gericht aan een ander persoon: minimaal Opus, nooit Sonnet.
   - Reviewplaatsen: een tweede model van een andere aanbieder.

3. Verhoog de inspanning voordat je overschakelt naar een groter model. Een falen veroorzaakt door ontbrekend redeneren krijgt eerst meer inspanning op hetzelfde model. Een falen veroorzaakt door ontbrekende capaciteit krijgt een groter model.

4. Bij falen, verbeter eerst de opdrachtomschrijving. Probeer het nogmaals op hetzelfde niveau met een scherpere opdrachtomschrijving (doel, bestanden, wat "klaar" betekent). Escaleer alleen als de herhaling ook faalt.

5. Noem de keuze. Elke opdracht vermeldt model, inspanning en een éénregelige reden in het ticket, zodat de keuzes kunnen worden gecontroleerd.

6. Zet beslissingen in tickets, geheugen en overdrachtsdocumenten, nooit alleen in een premium sessie. Behandel een premium sessie als wegwerpbaar zodra het werk gedaan is, en sluit inactieve agenten.

7. Houd de pijplijn vol met goedkope agenten. Blijf bezig met reviews, QA-rondes en voorbereiding van de volgende taak op lage niveaus, niet met meer premium plaatsen.

Tags